Historia Real... Uno Cosecha lo que siembra ... Una mañana una mujer b dịch - Historia Real... Uno Cosecha lo que siembra ... Una mañana una mujer b Việt làm thế nào để nói

Historia Real... Uno Cosecha lo que

Historia Real... Uno Cosecha lo que siembra ... Una mañana una mujer bien vestida se paró frente a un hombre desamparado, quien lentamente levantó la vista... y miro claramente a la mujer que parecía acostumbrada a las cosas buenas de la vida. Su abrigo era nuevo. Parecía que nunca se había perdido de una comida en su vida. Su primer pensamiento fue: “Solo se quiere burlar de mi, como tantos otros lo habían hecho ...

"Por Favor Déjeme en paz !! gruñó el Indigente... Para su sorpresa, la mujer siguió enfrente de el. Ella sonreía, sus dientes blancos mostraban destellos deslumbrantes.
"¿Tienes hambre?" preguntó ella. "No", contestó sarcásticamente. "Acabo de llegar de cenar con el presidente ... Ahora vete."
La sonrisa de la mujer se hizo aún más Grande.
De pronto el hombre sintió una mano suave bajo el brazo. "¿Qué hace usted, señora?" -preguntó el hombre enojado.
“Le digo que me deje en paz” !!

Justo en ese momento un policía se acercó. "¿Hay algún problema, señora?" -le preguntó el oficial ..
"No hay problema aquí, oficial, contestó la mujer .. "Sólo estoy tratando de ayudarle para que se ponga de pie ...
¿Me ayudaría? El oficial se rascó la cabeza. "Si, el Viejo Juan, Ha sido un estorbo por aquí por los últimos años.
¿Qué quiere usted con él?" Pregunto el oficial ...
"Ve la cafetería de allí?" -preguntó ella. "Yo voy a darle algo de comer y sacarlo del frío por un ratito."
"¿Está loca, señora?" el pobre desamparado se resistió. "Yo no quiero ir ahí! Entonces sintió dos fuertes manos agarrandolo
De los brazos y lo levantaron.
"Déjame ir oficial, Yo no hice nada .."

"Vamos Viejo, esta es una Buena oportunidad para ti," el oficial le susurro al oido ."
Finalmente, y con cierta dificultad, la mujer y el agente de policía llevaron al Viejo Juan a la cafetería y lo sentaron en una mesa en un Rincón de la cafetería. Era casi mediodía , la mayoría de la gente ya había almorzado y el grupo para la comida aún no había llegado ...
El gerente de la cafeteria se acercó y les pregunto. "¿Qué está pasando aquí, oficial?" "¿Qué es todo esto?
Y este hombre esta en problemas?"
"Esta señora lo trajo aquí para que coma algo," respondió el policía.

"Oh no, Aquí no !" el gerente respondió airadamente. "Tener una persona como este aquí es malo para mi negocio !!!

El Viejo Juan esbozó una sonrisa con sus pocos dientes. "Señora, se lo dije. Ahora, si van a dejarme ir ?. Yo no quería venir aquí desde un principio."
La mujer se dirigió al gerente de la cafetería y sonrió .. "Señor, ¿está usted familiarizado con Hernandez y Asociados ??,

la firma bancaria que esta a dos calles ?"
"Por supuesto que los conozco", respondió el administrador con impaciencia. "Ellos tienen sus reuniones semanales en una de mis salas de banquetes."

"¿Y se gana una buena cantidad de dinero con el suministro de alimentos en estas reuniones semanales?"
PREGUNTO La Señora ...
"¿Y eso que le importa a usted?

Yo, señor, soy Penélope Hernandez, presidente y dueña de la compañía ". “Oh Perdon !! dijo el gerente ...

La mujer sonrió de nuevo .. "Pensé que esto podría hacer una diferencia en su trato."
Le dijo al policía, que fuertemente trataba de contener una carcajada. "¿Le gustaría tomar con nosotros una taza de café o tal vez una comida, oficial?" "No, gracias, señora", replicó el oficial. "Estoy en servicio".
"Entonces, quizá, una taza de café para llevar ?"
"Sí, señora. Eso estaria mejor".
El gerente de la cafetería giró sobre sus talones como recibiendo una orden. –
“Voy a traer el café para usted de inmediato señor oficial "

El oficial lo vio alejarse. Y opino :"Ciertamente lo ha puesto en su lugar", dijo.
"Esa no fue mi intención “ dijo la señora ... Lo crea o no, tengo una buena razón para todo esto".

Se sentó a la mesa frente a su invitado a cenar. Ella lo miró fijamente...
"Juan ¿te acuerdas de mí?"
El viejo Juan miro su rostro, el rostro de ella, con los ojos lagañosos "Creo que sí - Digo , se me hace familiar".

"Mira Juan , quiza estoy un poco mas grande , pero mirame bien", dijo la Señora .. "Tal vez me veo mas llenita ahora ... pero cuando tu trabajabas aqui hace muchos años vine aqui una vez, y por esa misma puerta, muerta de hambre y frio."
Algunas lágrimas posaron sobre sus mejillas ..

"¿Señora?" dijo el Oficial, No podía creer lo que estaba presenciando, ni siquiera pensar que la mujer podría llegar a tener hambre.
"Yo acababa de graduarme de la Universidad en mi pueblo", la mujer comentó. "Yo había llegado a la ciudad en busca de un trabajo, pero no pude encontrar nada. Con la voz quebrantada la mujer continuaba: Pero cuando me quedaban mis últimos centavos y me habían corrido de mi apartamento. Caminaba por las calles, y era en febrero y Hacía frío y casi muerta de hambre. vi este lugar y entre con una poca posibilidad de que podría conseguir algo de comer. " Con lágrimas en sus ojos la mujer siguió platicando ...

Juan me recibio con una sonrisa. "Ahora me acuerdo", dijo Juan. "Yo estaba detrás del mostrador de servicio. Se acercó y me preguntó si podría trabajar por algo de comer”. “ Me dijiste que estaba en contra de la política de la empresa".
Continuó la mujer.. -Entonces, tu me hiciste el sándwich de carne mas grande que había visto nunca... me diste una taza de café, y me fui a un rincón a disfrutar de mi comida. Tenía miedo de que te metieras en problemas. Luego, cuando miré y te vi a poner el precio de la comida en la caja registradora, supe entonces que todo iba a estar bien ".

"Así que usted comenzó su propio negocio?" El viejo Juan dijo.

" Si, encontré un trabajo esa misma tarde. Trabajé muy duro, y me fui hacia arriba con la ayuda de Mi Padre Dios. Eventualmente empecé mi propio negocio que, con la ayuda de Dios, prosperó .." Ella abrió su bolso y sacó una tarjeta. "Cuando termines aquí , quiero que vayas a hacer una visita al señor Martínez. Él es el director de personal de mi empresa. Iré a hablar con él y estoy segura de que encontrará algo para que puedas hacer algo en la oficina ".
Ella sonrió. "Creo que incluso podría darte un Adelanto, lo suficiente para que puedas comprar algo de ropa y conseguir un lugar para vivir hasta que te recuperes. Si alguna vez necesitas algo, mi puerta está siempre abierta para ti Juan."

Hubo lágrimas en los ojos del anciano. "¿Cómo voy a agradecer? , preguntó.
"No me des las gracias", respondió la mujer. "A Dios dale la gloria. El me trajo a ti."

Fuera de la cafetería, el oficial y la mujer se detuvieron y antes de irse por su lado .. "Gracias por toda su ayuda, oficial."
Dijo La Sra. Hernandez.”
“Al contrario, dijo el oficial,", "Gracias. Vi un milagro hoy, algo que nunca voy a olvidar. Y ... Y gracias por el café. ".....

Que Dios te bendiga siempre y no te olvides que cuando tiramos el pan sobre las aguas, nunca sabes cuando será devuelto a ti .. Dios es tan grande que puede cubrir todo el mundo con su amor y a la vez tan pequeño para entrar en tu corazón.

Cuando Dios te lleva al borde del acantilado, confia en él plenamente y dejate llevar.
Sólo 1 de 2 cosas va a suceder, o él te sostiene cuando tu te caes, o te va a enseñar a volar!

El poder de una frase! Dios va a cambiar las cosas hoy y pondra todo a tu favor.

Dios cierra puertas que ningún hombre puede abrir y Dios abre puertas que ningun hombre puede cerrar .. Si tu necesitas que Dios abra alguna puerta para ti ... Comparte este mensaje.

Y recuerda ser una bendición para otros
Dios ha visto tus luchas, y dice que estan llegando a su fin, una bendicion está viniendo en tu dirección
0/5000
Từ: -
Sang: -
Kết quả (Việt) 1: [Sao chép]
Sao chép!
Câu chuyện có thật... Một thu hoạch hạt giống... Một buổi sáng một người phụ nữ cũng mặc quần áo đứng trước một người đàn ông bất lực, những người từ từ nhìn lên... và tôi rõ ràng nhìn người phụ nữ đã có vẻ quen với những điều tốt hơn trong cuộc sống. Áo của cô là mới. Nó có vẻ rằng không bao giờ đã mất một bữa ăn trong cuộc sống của mình. Suy nghĩ đầu tiên của ông là: "chỉ muốn làm cho niềm vui của tôi, như rất nhiều người khác đã làm...""Hãy để tôi yên!" growled các nghèo... Để bất ngờ của ông, người phụ nữ theo sau đối diện của các. Cô mỉm cười, hàm răng trắng của ông cho thấy chói nhấp nháy. "Bạn có đói không?", cô hỏi. "Không," ông trả lời sarcastically. "Tôi chỉ cần đến từ bữa ăn tối với tổng thống... Bây giờ đi." Nụ cười phụ nữ trở thành hơn Grande. Đột nhiên người đàn ông cảm thấy một bàn tay mềm dưới cánh tay của mình. "Điều gì làm cho bạn, Madam?"-hỏi người tức giận. "Tôi nói cho anh ta để lại cho tôi trong hòa bình"!Chỉ cần vào thời điểm đó, một sĩ quan cảnh sát được tiếp cận. "Không có một vấn đề, Madam?"-yêu cầu các sĩ quan... "Có là không có vấn đề ở đây, chính thức, trả lời những người phụ nữ..." Tôi chỉ cố gắng để giúp bạn, do đó, bạn đứng... Sẽ giúp tôi? Chính thức trầy xước đầu của mình. "Vâng, cũ John, đã là một phiền toái ở đây trong năm gần đây.Bạn có muốn với anh ta?" Tôi yêu cầu chính thức..."Bạn có thấy các tiệm ăn không?" - cô ấy yêu cầu. "Tôi sẽ cho anh ta một cái gì đó để ăn và đưa ra nó lạnh một chút." "Là điên, Lady?" người nghèo bất lực từ chối. "Tôi không muốn đến đó! Sau đó ông cảm thấy hai bàn tay mạnh mẽ grippingCánh tay và lớn lên nó. "Hãy để tôi đi, tôi không...""" Chúng tôi là cũ, đây là một cơ hội tốt cho bạn, "các viên chức thì thầm bạn trong tai của bạn." Cuối cùng, và với một số khó khăn, người phụ nữ và cảnh sát đã dẫn đến Juan cũ để quán cà phê và ngồi tại một bảng trong một góc của quán cà phê. Nó là gần như giữa trưa, hầu hết những người đã có ăn và nhóm thực phẩm đã không được... Người quản lý quán cà phê đến hơn và yêu cầu họ. "Những gì đang xảy ra ở đây, sĩ quan?" "Những gì là tất cả điều này? "Và người đàn ông này đang gặp rắc rối?""Phụ nữ này đưa anh ta ở đây ăn một cái gì đó," ông cảnh sát."Oh không có, không phải ở đây!" người quản lý trả lời giận dữ. "Có một ai đó như thế này đây là xấu cho doanh nghiệp của tôi!"Cũ Juan cười với vài răng. "Bà nói với anh ta. Bây giờ, nếu họ sẽ cho phép tôi đi?. Tôi không muốn đến đây từ đầu." Người phụ nữ tiếp cận người quản lý của quán cà phê và cười... "Chúa, bạn quen thuộc với Hernández y Asociados?,?"Ngân hàng công ty mà là hai khối?" "Tất nhiên tôi biết chúng," trả lời người quản lý impatiently. "Họ có cuộc họp hàng tuần của họ trên một trong hội trường tổ Dạ tiệc của tôi"."Và một số lượng tốt của tiền với việc cung cấp thực phẩm đã đạt được trong các cuộc họp hàng tuần?" PREGUNTO La Señora ..."¿Y eso que le importa a usted?Yo, señor, soy Penélope Hernandez, presidente y dueña de la compañía ". “Oh Perdon !! dijo el gerente ...La mujer sonrió de nuevo .. "Pensé que esto podría hacer una diferencia en su trato." Le dijo al policía, que fuertemente trataba de contener una carcajada. "¿Le gustaría tomar con nosotros una taza de café o tal vez una comida, oficial?" "No, gracias, señora", replicó el oficial. "Estoy en servicio". "Entonces, quizá, una taza de café para llevar ?" "Sí, señora. Eso estaria mejor".El gerente de la cafetería giró sobre sus talones como recibiendo una orden. –“Voy a traer el café para usted de inmediato señor oficial "El oficial lo vio alejarse. Y opino :"Ciertamente lo ha puesto en su lugar", dijo. "Esa no fue mi intención “ dijo la señora ... Lo crea o no, tengo una buena razón para todo esto".Se sentó a la mesa frente a su invitado a cenar. Ella lo miró fijamente..."Juan ¿te acuerdas de mí?" El viejo Juan miro su rostro, el rostro de ella, con los ojos lagañosos "Creo que sí - Digo , se me hace familiar"."Mira Juan , quiza estoy un poco mas grande , pero mirame bien", dijo la Señora .. "Tal vez me veo mas llenita ahora ... pero cuando tu trabajabas aqui hace muchos años vine aqui una vez, y por esa misma puerta, muerta de hambre y frio."Algunas lágrimas posaron sobre sus mejillas .."¿Señora?" dijo el Oficial, No podía creer lo que estaba presenciando, ni siquiera pensar que la mujer podría llegar a tener hambre. "Yo acababa de graduarme de la Universidad en mi pueblo", la mujer comentó. "Yo había llegado a la ciudad en busca de un trabajo, pero no pude encontrar nada. Con la voz quebrantada la mujer continuaba: Pero cuando me quedaban mis últimos centavos y me habían corrido de mi apartamento. Caminaba por las calles, y era en febrero y Hacía frío y casi muerta de hambre. vi este lugar y entre con una poca posibilidad de que podría conseguir algo de comer. " Con lágrimas en sus ojos la mujer siguió platicando ...Juan me recibio con una sonrisa. "Ahora me acuerdo", dijo Juan. "Yo estaba detrás del mostrador de servicio. Se acercó y me preguntó si podría trabajar por algo de comer”. “ Me dijiste que estaba en contra de la política de la empresa".Continuó la mujer.. -Entonces, tu me hiciste el sándwich de carne mas grande que había visto nunca... me diste una taza de café, y me fui a un rincón a disfrutar de mi comida. Tenía miedo de que te metieras en problemas. Luego, cuando miré y te vi a poner el precio de la comida en la caja registradora, supe entonces que todo iba a estar bien "."Así que usted comenzó su propio negocio?" El viejo Juan dijo." Si, encontré un trabajo esa misma tarde. Trabajé muy duro, y me fui hacia arriba con la ayuda de Mi Padre Dios. Eventualmente empecé mi propio negocio que, con la ayuda de Dios, prosperó .." Ella abrió su bolso y sacó una tarjeta. "Cuando termines aquí , quiero que vayas a hacer una visita al señor Martínez. Él es el director de personal de mi empresa. Iré a hablar con él y estoy segura de que encontrará algo para que puedas hacer algo en la oficina ".Ella sonrió. "Creo que incluso podría darte un Adelanto, lo suficiente para que puedas comprar algo de ropa y conseguir un lugar para vivir hasta que te recuperes. Si alguna vez necesitas algo, mi puerta está siempre abierta para ti Juan."Hubo lágrimas en los ojos del anciano. "¿Cómo voy a agradecer? , preguntó. "No me des las gracias", respondió la mujer. "A Dios dale la gloria. El me trajo a ti."Fuera de la cafetería, el oficial y la mujer se detuvieron y antes de irse por su lado .. "Gracias por toda su ayuda, oficial." Dijo La Sra. Hernandez.” “Al contrario, dijo el oficial,", "Gracias. Vi un milagro hoy, algo que nunca voy a olvidar. Y ... Y gracias por el café. ".....Que Dios te bendiga siempre y no te olvides que cuando tiramos el pan sobre las aguas, nunca sabes cuando será devuelto a ti .. Dios es tan grande que puede cubrir todo el mundo con su amor y a la vez tan pequeño para entrar en tu corazón.
Cuando Dios te lleva al borde del acantilado, confia en él plenamente y dejate llevar.
Sólo 1 de 2 cosas va a suceder, o él te sostiene cuando tu te caes, o te va a enseñar a volar!

El poder de una frase! Dios va a cambiar las cosas hoy y pondra todo a tu favor.

Dios cierra puertas que ningún hombre puede abrir y Dios abre puertas que ningun hombre puede cerrar .. Si tu necesitas que Dios abra alguna puerta para ti ... Comparte este mensaje.

Y recuerda ser una bendición para otros
Dios ha visto tus luchas, y dice que estan llegando a su fin, una bendicion está viniendo en tu dirección
đang được dịch, vui lòng đợi..
 
Các ngôn ngữ khác
Hỗ trợ công cụ dịch thuật: Albania, Amharic, Anh, Armenia, Azerbaijan, Ba Lan, Ba Tư, Bantu, Basque, Belarus, Bengal, Bosnia, Bulgaria, Bồ Đào Nha, Catalan, Cebuano, Chichewa, Corsi, Creole (Haiti), Croatia, Do Thái, Estonia, Filipino, Frisia, Gael Scotland, Galicia, George, Gujarat, Hausa, Hawaii, Hindi, Hmong, Hungary, Hy Lạp, Hà Lan, Hà Lan (Nam Phi), Hàn, Iceland, Igbo, Ireland, Java, Kannada, Kazakh, Khmer, Kinyarwanda, Klingon, Kurd, Kyrgyz, Latinh, Latvia, Litva, Luxembourg, Lào, Macedonia, Malagasy, Malayalam, Malta, Maori, Marathi, Myanmar, Mã Lai, Mông Cổ, Na Uy, Nepal, Nga, Nhật, Odia (Oriya), Pashto, Pháp, Phát hiện ngôn ngữ, Phần Lan, Punjab, Quốc tế ngữ, Rumani, Samoa, Serbia, Sesotho, Shona, Sindhi, Sinhala, Slovak, Slovenia, Somali, Sunda, Swahili, Séc, Tajik, Tamil, Tatar, Telugu, Thái, Thổ Nhĩ Kỳ, Thụy Điển, Tiếng Indonesia, Tiếng Ý, Trung, Trung (Phồn thể), Turkmen, Tây Ban Nha, Ukraina, Urdu, Uyghur, Uzbek, Việt, Xứ Wales, Yiddish, Yoruba, Zulu, Đan Mạch, Đức, Ả Rập, dịch ngôn ngữ.

Copyright ©2024 I Love Translation. All reserved.

E-mail: